در این روزهایی که سکوت شهرها با صدای تیراندازی‌ها می‌شکست، و دل‌هایمان با امید به فردا پر می‌شود، می‌خواهیم به شما بگوییم: تو نمی‌تونی رو زمین بمونی!

مردم ایران الان در جنگ هستن، و دانش‌آموزان پر از استرس و حواس پرتی هستن. اما در این شرایط سخت، یادمان باشد که زندگی کوتاه، شکننده و ناپایداره. ما هیچی نمیدونیم، حتی از یه لحظه بعدمون. پس حتی تو اوج ناامیدی هم تلاش کن و ادامه بده.

جا نزن

هر بار که داشتیم اشکامو پاک می‌کردیم، بعد از هر بار ناامیدی و خط خطی کردن نوشته‌هایمان، کلمه‌ای به ما می‌گفت:

«جا نزن»
«هدفت سخته ولی تو سخت‌تری!»
«تو قوی‌تری!»

حتی اگر زمین خوردی و زانوهات زخمی شده، نمی‌خوام رو زمین بمونی.
بلند شو، الان!
نه وقتی که کار از کار گذشته، نه وقتی که خستگیت در رفت.
بلند شو، همین الان، وقتی هنوز داری نفس می‌کشی.

این کلمه‌ها نه فقط یک جمله‌ی ساده‌اند، بلکه پیامی از قلب به قلب هستند. یادت باشه که هر بار که از زمین بلند می‌شی، یک قدم به سمت فردا نزدیک‌تر می‌شوی. جا نزن، چون تو قوی‌تری از هر چیزی که فکر می‌کنی.

زندگی کوتاه، شکننده و ناپایداره

زندگی اینو بهمون یاد داده:

«هر اتفاقی که تو زندگیم افتاد، با آغوش باز بپذیرم، چون با اتفاقایی که افتاد، بزرگ شدم.»

ما هیچی نمیدونیم، حتی از یه لحظه بعدمون. پس چرا باید در اوج ناامیدی دست از تلاش بکشیم؟
زندگی کوتاه است، پس هر لحظه‌ای که داری، ازش لذت ببر.
حتی در این شرایط جنگ، هر نفسی که می‌کشی، یک پیروزی است.

همیشه یک تکه رویا توی جیب پیراهنت باشد

چیزی شبیه به عشق، چیزی شبیه به امید، چیزی شبیه به ایمان.
گاهی تنها چیزی که آدم را سرِ پا نگه میدارد، نادیدنیِ شخصیِ آدم است.
چیزی شبیه یک تکه رویا توی جیب پیراهنت…

تو همین تکه رویا رو در جیبت نگه دار.
حتی اگر امروز جنگ است، فردا می‌تواند آرامش باشد.
حتی اگر امروز استرس است، فردا می‌تواند امید.
همیشه یک تکه رویا توی جیبت باشد، چون رویاها هستند که ما را به جلو می‌برند.

در این جنگ، ما همه یکیم

مردم ایران الان در جنگ هستن، و دانش‌آموزان پر از استرس و حواس پرتی هستن.
اما بیایید یاد بگیریم که:

«به خودت حالی کن، ما قوی می‌شویم از همان‌جا که ضعیف شدیم.»

همه ما در این جنگ، یکیم.
همه ما با هم می‌خواهیم فردا بهتر باشه.
همه ما با هم می‌خواهیم به این جنگ پایان بدهیم.

ما نه فقط یک جامعه‌ی دانش‌آموزی هستیم، بلکه یک خانواده‌ی بزرگ هستیم.
هر کسی که در این جنگ می‌جنگد، یک قهرمان است.
هر کسی که در این شرایط استرس، به درس‌هایش ادامه می‌دهد، یک قهرمان است.

چقدر لذت می‌بری؟

برای خوشبخت شدن، مهم نیست که چقدر داشته باشیم.
مهم اینه که چقدر لذت ببریم.
همه‌ی این روزها، همه‌ی این استرس‌ها، همه‌ی این ناراحتی‌ها…
همه‌شون یه لحظه‌ی خوبه که توی آینده می‌خوایم بهش فکر کنیم.

یادت باشه که حتی در سخت‌ترین روزها، یک لحظه‌ی خوب وجود داره.
شاید یک لبخند از دوستت، یا یک جمله‌ی ساده‌ی “تو قوی‌تری”.
لذت ببر از هر لحظه‌ای که داری، چون زندگی کوتاه است.

حالا که انگیزه  گرفتی بیا ببین چه طوری باید مطالعه کنی 

کلیک کن  برو بهترین روش های مطالعه رو یاد بگیر

به نظرم نباید آرزو کنی هیچ وقت شکست رو تجربه نکنی

نباید از دنیا بخوای همیشه آدمای دورت خوب بمونن.
اگه این بلا سرت نیاد، هیچ وقت تبدیل به یه آدم قوی و منطقی و جنگجو نمیشی.
باید مثل الماس انرژی و گرما و فشار رو تحمل کنی.

شکست‌ها پل‌هایی هستند به سمت موفقیت.
هر بار که از زمین بلند می‌شی، یک قدم به سمت موفقیت می‌زنی.
پس از شکست‌ها نترس، چون شکست به معنای پایان یک انسان نیست، اما تسلیم شدن به این معناست.

در هنر جنگ، اگر خود و دشمنتان را به خوبی بشناسید، هنگام نزدیک شدن به میدان نبرد احساس ترس نخواهید کرد

این جمله از امیلی تورن، به ما یادآوری می‌کند که:
در این جنگ، ما باید خودمان را بشناسیم و دشمن‌ها را بشناسیم.
اما مهم‌تر از همه، باید به امیدمان ایمان داشته باشیم.

زندگانی برد و باخت

زندگی با برد از دست دادن است،
اصل این معنی یقین با زادن است،
گر نباشد زندگی شیرین کجاست؟
زندگانی گاه برپاد و گاهی افتادن است.
— منصور مقدم

این شعر به ما یادآوری می‌کند که زندگی همیشه با اوج و افت است.
اما اهمیت این است که هر بار که افت می‌کنیم، دوباره بلند می‌شویم.

در این جنگ، ما همه یکیم

در این روزهای سخت، یادمان باشد که:

• ما نه فقط دانش‌آموز هستیم، بلکه قهرمانانی هستیم.
• ما نه فقط درس می‌خوانیم، بلکه آینده‌ی ایران را ساخته می‌شود.
• ما نه فقط در این شرایط استرس هستیم، بلکه با امید به فردا می‌جنگیم.

همه‌ی ما در این جنگ، یکیم.
همه‌ی ما با هم می‌خواهیم به این جنگ پایان بدهیم.
همه‌ی ما با هم می‌خواهیم فردا بهتر باشد.

در این شرایط جنگ، جملات خودمونی مثل «جا نزن»، «تو قوی‌تری»، و «همیشه یک تکه رویا توی جیب پیراهنت باشد»، نوری در تاریکی هستند.
این جملات نه فقط انگیزه‌اند، بلکه پیامی از قلب به قلب هستند.

به خودت حالی کن، ما قوی می‌شویم از همان‌جا که ضعیف شدیم.
به امیدت ایمان داشته باش، چون امید، نوری است که هر تاریکی را می‌شکند.

در این جنگ، ما همه یکیم.
در این جنگ، ما همه قهرمانیم.
در این جنگ، ما همه به فردا امیدواریم.

پس جا نزن، بلند شو، و به امیدت ایمان داشته باش.
چون تو قوی‌تری از هر چیزی که فکر می‌کنی.